Lees hier meer over ons beleid rondom het coronavirusLees meer

Denken in mogelijkheden: gewoon mee op schoolkamp

Martine Woord-Conijn is kinderverpleegkundige bij Allerzorg Kindzorg en schrijft van uit haar ervaring hoe een van de kinderen die ze zorg biedt, toch gewoon mee kon op schoolkamp, dankzij de ondersteuning van Allerzorg. De school van het meisje ging er automatisch vanuit dat dit niet tot de mogelijkheden behoorde, maar Martine regelde via haar netwerk een elektrische bakfiets en ging met haar mee op kamp. Dat is waar Allerzorg voor staat: zorg waarin het denken in mogelijkheden altijd voorop staat. 

Ze kan niet mee op kamp

Maar ze kan niet mee... Dit antwoord kreeg ik vorige week van school toen ik vroeg of ze ook aan een slaapplekje voor mij als verpleegkundige gedacht hadden tijdens het kennismakingskamp wat de 2e schooldag al plaats zou vinden."Ze kan niet mee???" Ouders en wij als zorgteam wisten niet beter dan dat ze op kamp zou gaan. Als team hadden we, na een flinke puzzel, net met elkaar geregeld dat het mogelijk zou zijn dat ik 2 dagen met haar meeging.

Hoezo ze kan niet mee op kamp?

Hoe kan een school, zonder overleg om te kijken naar de mogelijkheden toch dit besluit nemen? Dat gaat er bij mij echt niet in.... Ja, ze gaat nu naar regulier onderwijs, met ondersteuning van een verpleegkundige op de achtergrond om haar medische situatie in de gaten te houden, maar is het voor deze puber niet extra belangrijk om juist wel bij deze activiteiten aanwezig te zijn?

Vrienden worden veelal op een kamp gevormd, er wordt maanden over nagepraat, je leert je klasgenoten en de meester en juf goed kennen, en ook belangrijk: zij jou ook. Dat ze je niet alleen zien als een kind met een beperking, maar dat je ook heel erg met jou kan lachen, dat je een gezellige, vrolijke meid bent... Dat ze dus door je beperking heen gaan kijken. Hoe belangrijk is dat wel niet voor jou...

In gesprek met school om de mogelijkheden te bespreken: wat kan er wel?

Ik heb er heel veel moeite mee dat er bij een (ziek) kind maar vanuit wordt gegaan dat je iets niet kan, maar dat het niet omgedraaid wordt... Wat is er wel mogelijk. Daarom ben ik ook samen met school naar de mogelijkheden gaan kijken. Wat kan ze wel? Wat is er nodig om haar mee te laten gaan op kamp? Hoe kan ze betrokken worden bij activiteiten die ze niet kan?

Fietsen een probleem? Dan regelen we een elektrische bakfiets

Een van de belangrijkste punten was... We gaan alles op de fiets doen, tja, klein probleempje als je dat niet kan. Maar ik zag al heel snel de oplossing in een electrische bakfiets. Maar waar haal je die zo snel vandaan...meerdere fietsverhuren afgebeld, rijwielzaken, maar niemand had wat te leen. Gelukkig hebben we met de kracht van social media van een lieve familie een bakfiets mogen lenen.

Een gelukkig meisje

Wat een succes was dit! We hebben genoten in de bakfiets naar het strand: als een echte prinses zat ze in de fiets (en ik maar trappen...), maar dat gezicht en plezier als we het duin af reden, was alle energie en strubbelingen waard.

We hebben we samen met ouders besloten om het bij 1 dag te laten, omdat de volgende dag een waterprogramma gepland stond, waarbij ze echt niet mee kon. Hierdoor hebben we helaas wel onze nacht in een heus kasteel gemist..... Maar wie weet een volgende keer...